Senfoni tekniğiyle yazılan eserlerin icra edildiği ve coğunlukla klasik enstrümanlarla zenginleştirilen metal müzik türü. öncüsü therion olsa da herhalde bu türe en yakışan eser veren en popüler grup haggard denilebilir. bazı kaynaklar after forever, epica, nightwish, adagio gibi iyi gruplarin isimleri saysa da müziğinde yoğun olarak senfonik etkileşimler kullanan bu grupların, klasik enstrüman kullanimi ya da opera tekniğinde vokal kullanımında oteye geçemediğini, müziğin kompozit yapısında klasik senfonik kurallarına cok da uyum sağlamadıklarını görüyoruz.
temel olarak senfonik metal türünün, şarkılarında yayli veya nefesli sazlar kullanan herhangi bir gruba yakiştirilmasinin altinda yatan sebep senfonik metalin veya senfoni muziginin sadece enstruman ozelligiyle ortaya cikan bir tur oldugu yanilgisindan, kisaca klasik muzigin* temel olarak bile bilinmeyişinden kaynaklaniyor. yalniz buna gecmeden once enstruman yanilgisina parmak basmakta yarar var.
klasik muzigin gelişimi ronesans'a dolayisiyla da orta avrupa'ya dayaniyor. chanson, motet, mass, canzonet, laude gibi basit örgülü ve teksesli muzikal urunlerin yerini yavaş yavaş agirligini dindışı* muzikte hissettiren bir akimin almasiyla birlikte tum dunya cokseslilikle tanişiyor. ironik olarak ronesans ile antik cagdaki kavramlara yapilan atiflar ve insana verilen degerle birlikte demokrasi tekrar gundeme geliyor. bu da birden cok kavramin ayni anda tek bir tema icin kullanilmasini getiriyor. bunun muzige yanismasi tabi ki orkestral kompozisyonlar oluyor. besteler derhal kurgusal olarak karmaşiklaşiyor. icracilar heyeti iyice genişliyor. enstrumanlarin bir arada ahenk icinde uretmesine yonelik senfoniler bestelenirken, bireysel farklilik ve ustunlukler de unutulmuyor : koncertolar besteleniyor. bu durumda ortaya klasik senfonik eserleri tanimlayan iki kavram atabiliriz : enstruman ve kurgu.
klasik muzigin orta avrupa kaynakli olmasinin, klasik enstrumanlarin dogal olarak orta avrupa yerel enstruman ailesinde yer almasina sebep oldugu aşikar. bunun yaninda klasik muzik format*inin ayrilmaz bir parcasi haline geldigi icin dunyanin klasik muzik icra edilen her yerinde de kullaniliyorlar. yani ben baglamayi halk muzigi icra etmek icin de kullanabilirim cunku dogal enstrumanidir; ya da cetin akdeniz'imdir, normal bir muzik aleti gibi pop albumlerinde muzigi zenginleştirmek icin kullanabilirim. yani kisaca, avrupa -daha cok kuzey avrupa- kaynakli bir cok grubun muziklerini zenginleştirmek amaciyla dogal olarak bu enstrumanlara başvurmasi, yaptiklari muzigin senfonik olmasi anlamina gelmez, veya tek başina yeterli olmaz. yer yer bu gibi gruplari gorunce zaten "senfoniden etkileşimler taşiyor" diyoruz, yani senfonik enstruman kullanimini benimsediklerini varsayiyoruz.
konunun ikinci ve en onemli kismi tabi ki yapi ve kurgu. ustalari daha iyi bilir (hatta jeanluc'u bu başliga davet ediyorum bu bahaneyle bize biraz anlatsin), senfonik eserler belli bolumlerden oluşmakta. bu bolumler birbirinden tempo, uzunluk veya "pitch" olarak farkli olabilse de temelde ayni tema* uzerinde farkli varyasyonlar, ceşitlendirmeler, siralamalar ile oluşmakta. unisonlarla, sololarla ve tabi ki virtüözite ile örülen enstrumental zenginlik eger anlatilan konu da iyi senaryoya dökülmüşse dinleyicisini hazlardan hazlara koşturmakta. işte bu nedenlerle yapilan muzige senfonik yakiştirmasini yapmadan once senfonik muzigin dogru noktalarina ayagimizin bastigindan emin olmamiz gerekiyor.
muzikal başarida senfonik muzik-senfonik metal baglantisindan ve senfonik muzigin ayaklarinin oturdugu bu iki kaidenin uygulanişindan daha da onemli olan bir nokta ise tabi ki beste ve yaraticilik. ancak bu zaten her turun temel ihtiyaci oldugundan ayrintisina girmeyecegim.
gunumuzde ozellikle kurgu konusundaki endişenin başarili urunlerinin agirlikli olarak progresif rock gruplarindan bize kalan efsanevi mirasi iyi takip eden bazi gruplarca saglandigi soylemekte yarar var. yes, jethro tull, pink floyd, queensryche, marillion, genesis, king crimson, eloy gibi rock muzigin devleşmiş ve haleflerine muthiş bir oyun alani birakmiş gruplarin takipcileri aslen senfonik veya genel anlamda klasik muzigin temel niteliklerini cok cok iyi ortaya koyan, teknik mukemmelligin yaninda bestecilik anlaminda da doygun eserler uretebiliyorlar. orneklerine agirlikli olarak, süre ve mali kaynak sikintisi cekilmediginden ve yapimi başlibaşina klasik muzigin ihtiyac duydugu bir takim meziyetleri şartladigindan olsa gerek, konsept albumu olarak rastlayabildigimiz bu eserler aslen senfonik metal turunde eser vermek isteyen muzisyenlere farkli bir janr icinden de olsa goz kirpar ve yol gosterir gibiler. herkesin iyi bildigi ornekler vermeye gayret ederek;* dark side of the moon*, the wall*,seventh son of a seventh son*, operation mindcrime*,nightfall in middle earth*,metropolis part 2 scenes from a memory*, perfect element part i*, the human equation* ve sayisiz kemikleşmiş album senfonik muzigin enstrumanlari dişinda uzerine oturdugu temel degerleri cok cok iyi yansitmaktadir diye duşunuyorum.
yine de temel degerleri oldukca başarili bir şekilde farkli bir turun temsilcileri tarafindan beslense de, haggard'in iki albumuyle, awaking the centuries ve eppur si muove ile ortaya koydugu şeyin, senfonik metalin tam olarak tanimi olmasi gerektigini duşunmekteyim. maliyet, kendini tekrarlama riski, uretkenligi torpulemesi, muzigi amatorlukten koparmasi gibi tehlikeleri olsa da senfonik metal turundeki eserlerin muzikal zenginlik konusunda en onemli potansiyel kaynaklardan biri oldugu da acik.
temel olarak senfonik metal türünün, şarkılarında yayli veya nefesli sazlar kullanan herhangi bir gruba yakiştirilmasinin altinda yatan sebep senfonik metalin veya senfoni muziginin sadece enstruman ozelligiyle ortaya cikan bir tur oldugu yanilgisindan, kisaca klasik muzigin* temel olarak bile bilinmeyişinden kaynaklaniyor. yalniz buna gecmeden once enstruman yanilgisina parmak basmakta yarar var.
klasik muzigin gelişimi ronesans'a dolayisiyla da orta avrupa'ya dayaniyor. chanson, motet, mass, canzonet, laude gibi basit örgülü ve teksesli muzikal urunlerin yerini yavaş yavaş agirligini dindışı* muzikte hissettiren bir akimin almasiyla birlikte tum dunya cokseslilikle tanişiyor. ironik olarak ronesans ile antik cagdaki kavramlara yapilan atiflar ve insana verilen degerle birlikte demokrasi tekrar gundeme geliyor. bu da birden cok kavramin ayni anda tek bir tema icin kullanilmasini getiriyor. bunun muzige yanismasi tabi ki orkestral kompozisyonlar oluyor. besteler derhal kurgusal olarak karmaşiklaşiyor. icracilar heyeti iyice genişliyor. enstrumanlarin bir arada ahenk icinde uretmesine yonelik senfoniler bestelenirken, bireysel farklilik ve ustunlukler de unutulmuyor : koncertolar besteleniyor. bu durumda ortaya klasik senfonik eserleri tanimlayan iki kavram atabiliriz : enstruman ve kurgu.
klasik muzigin orta avrupa kaynakli olmasinin, klasik enstrumanlarin dogal olarak orta avrupa yerel enstruman ailesinde yer almasina sebep oldugu aşikar. bunun yaninda klasik muzik format*inin ayrilmaz bir parcasi haline geldigi icin dunyanin klasik muzik icra edilen her yerinde de kullaniliyorlar. yani ben baglamayi halk muzigi icra etmek icin de kullanabilirim cunku dogal enstrumanidir; ya da cetin akdeniz'imdir, normal bir muzik aleti gibi pop albumlerinde muzigi zenginleştirmek icin kullanabilirim. yani kisaca, avrupa -daha cok kuzey avrupa- kaynakli bir cok grubun muziklerini zenginleştirmek amaciyla dogal olarak bu enstrumanlara başvurmasi, yaptiklari muzigin senfonik olmasi anlamina gelmez, veya tek başina yeterli olmaz. yer yer bu gibi gruplari gorunce zaten "senfoniden etkileşimler taşiyor" diyoruz, yani senfonik enstruman kullanimini benimsediklerini varsayiyoruz.
konunun ikinci ve en onemli kismi tabi ki yapi ve kurgu. ustalari daha iyi bilir (hatta jeanluc'u bu başliga davet ediyorum bu bahaneyle bize biraz anlatsin), senfonik eserler belli bolumlerden oluşmakta. bu bolumler birbirinden tempo, uzunluk veya "pitch" olarak farkli olabilse de temelde ayni tema* uzerinde farkli varyasyonlar, ceşitlendirmeler, siralamalar ile oluşmakta. unisonlarla, sololarla ve tabi ki virtüözite ile örülen enstrumental zenginlik eger anlatilan konu da iyi senaryoya dökülmüşse dinleyicisini hazlardan hazlara koşturmakta. işte bu nedenlerle yapilan muzige senfonik yakiştirmasini yapmadan once senfonik muzigin dogru noktalarina ayagimizin bastigindan emin olmamiz gerekiyor.
muzikal başarida senfonik muzik-senfonik metal baglantisindan ve senfonik muzigin ayaklarinin oturdugu bu iki kaidenin uygulanişindan daha da onemli olan bir nokta ise tabi ki beste ve yaraticilik. ancak bu zaten her turun temel ihtiyaci oldugundan ayrintisina girmeyecegim.
gunumuzde ozellikle kurgu konusundaki endişenin başarili urunlerinin agirlikli olarak progresif rock gruplarindan bize kalan efsanevi mirasi iyi takip eden bazi gruplarca saglandigi soylemekte yarar var. yes, jethro tull, pink floyd, queensryche, marillion, genesis, king crimson, eloy gibi rock muzigin devleşmiş ve haleflerine muthiş bir oyun alani birakmiş gruplarin takipcileri aslen senfonik veya genel anlamda klasik muzigin temel niteliklerini cok cok iyi ortaya koyan, teknik mukemmelligin yaninda bestecilik anlaminda da doygun eserler uretebiliyorlar. orneklerine agirlikli olarak, süre ve mali kaynak sikintisi cekilmediginden ve yapimi başlibaşina klasik muzigin ihtiyac duydugu bir takim meziyetleri şartladigindan olsa gerek, konsept albumu olarak rastlayabildigimiz bu eserler aslen senfonik metal turunde eser vermek isteyen muzisyenlere farkli bir janr icinden de olsa goz kirpar ve yol gosterir gibiler. herkesin iyi bildigi ornekler vermeye gayret ederek;* dark side of the moon*, the wall*,seventh son of a seventh son*, operation mindcrime*,nightfall in middle earth*,metropolis part 2 scenes from a memory*, perfect element part i*, the human equation* ve sayisiz kemikleşmiş album senfonik muzigin enstrumanlari dişinda uzerine oturdugu temel degerleri cok cok iyi yansitmaktadir diye duşunuyorum.
yine de temel degerleri oldukca başarili bir şekilde farkli bir turun temsilcileri tarafindan beslense de, haggard'in iki albumuyle, awaking the centuries ve eppur si muove ile ortaya koydugu şeyin, senfonik metalin tam olarak tanimi olmasi gerektigini duşunmekteyim. maliyet, kendini tekrarlama riski, uretkenligi torpulemesi, muzigi amatorlukten koparmasi gibi tehlikeleri olsa da senfonik metal turundeki eserlerin muzikal zenginlik konusunda en onemli potansiyel kaynaklardan biri oldugu da acik.